Myślałam, że nikt tego nie czyta, nie zagląda, bo i po co? Ja w każdym razie nie czytałam. Zapisywałam tylko, nie czytałam ponownie, a to, co zapisane wpadało w jakąś przestrzeń, było odkładane jak do szuflady. Po powrocie, jak sądziłam, przełożę to wszystko do mojego komputera, bo się przyda. Dobrze jest zajrzeć po latach i zobaczyć, co się kiedyś myślało, jakkolwiek przelotnie. A jednak ludzie czytają. I co teraz? A przede wszystkim - jak zapisywać te sytuacje,  które dotyczą innych ludzi, których ewentualnie łatwo rozpoznać, lub którzy sami mogą siebie rozpoznać. Nie będę przecież wszystkich prosić o autoryzację, a poza tym jak? To już przecież zajęłoby za dużo czasu. A zatem problem, no i świadomość, od której, obawiam się, tekst mi się pokaleczy. A jednak nie mam wciąż zamiaru zaglądać do tych wcześniej zapisanych sytuacji ani niczego poprawiać.