Nie było tak źle, naprawdę, jak na 20 godzin podróży, czuję się całkiem znośnie. Odwieziona przez K. trafiam do Bożenki U., odebrać swoją kołderkę. A tam: kawa, lody? Lody. Zobacz, co się tu dzieje. Bożenka podsuwa mi artykuł o tej dziewczynie z Piły, dwudziestopięciolatce w ciąży, właściwie z zimną krwią zabitej przez lekarzy, którym "sumienie" nie pozwoliło zrobić na czas właściwych badań. Takie zazwyczaj odnosiłam wrażenie, że sumienie to nadzwyczaj subiektywna i niepewna sprawa. Dno piekła wybrukowane jest zbrodniami i krzywdami popełnionymi zgodnie z czyimś sumieniem. 

Takie rzeczy, takie "niedopatrzenia" zdarzały się już wcześniej, ale to - to jest wyjątkowe, gdyż popełnione, jeśli tak można powiedzieć, "z nadzwyczajnym okrucieńswem". Zatem będą protesty. Może coś się w ludziach przełamie, przebudzi. Ciekawe - dlaczego w ludziach budzić się to COŚ musi zawsze PO, a nigdy PRZED, nie wtedy, kiedy można jeszcze czemuś zapobiec. Gdy rozmawiamy dziś rano przez telefon, H. mówi: - Co by nie było, dziewczynie życia się nie zwróci. Ja mówię: - Owszem, ale w ten sposób będzie można ocalić życie tym, które dopiero mogą znaleźć się w podobnej sytuacji.  

To COŚ, co miałoby się przebudzić - to zapewne nie tyle sumienie, co niezawodne poczucie zwykłej przyzwoitości.