Salon Promocji Talentów PARNAS.PL szczególną uwagę chciałby poświęcić poetom, otoczyć ich ochroną, zająć się ich promocją. W tym celu planuje ustanowienie Nagrody im. Stanisławy Zawiszanki za najodważniejszy debiut poetycki roku – nagrody znaczącej, prestiżowej i nagłośnionej w mediach (patronem jest TVP).
Stanisława Zawiszanka sama przyznawała stypendia utalentowanym poetom. Nagroda Jej imienia byłaby kontynuacją tej inicjatywy.
Była nieustającą debiutantką. Swoją karierę artystyczną zaczynała jako aktorka. Przez lata była związana z teatrami krakowskimi. Była znakomitą interpretatorką piosenek Hanki Ordonówny, ale i dramatopisarką. Jej sztukę Czarna róża można przeczytać na stronie:
www.dramat-art.com.pl
Z pracy w teatrze zrezygnowała uznając, że nie chce już trzepać kanap Dulskiej. Wielokrotnie powtarzała, że teatr ogłupia. Ale przecież bez teatru Jej Poezja wyglądałaby zupełnie inaczej. Jej wiersze są pełne dramaturgii.
Wyjechała w podróż do Wietnamu. Porażona wielobarwnymi dżonkami (łódkami-domami), nie mogąc ich sfotografować (odbierano turystom aparaty), zaczęła malować. Dżonki malowała jeszcze wiele lat później, z pamięci.
Bardzo dużo podróżowała zbierając w ten sposób materiał poetycki. W wieku 75 lat zadebiutowała jako Poetka. Na łamach miesięcznika Więź opublikowała wiersz pt. Powrót mego syna ze studia w Harlemie. Żadna ze sztuk nie była dla niej ważniejsza od Poezji.
Najważniejszym Poetą Stanisławy Zawiszanki był Rimbaud, o którym mówiła jak o synu. Zadawała często pytanie: „Jaki byłby Świat, jaka byłaby Poezja, gdyby nie przestał pisać?” Bo dla niej Świat i Poezja były Jednym.
Wiersze Stanisławy Zawiszanki nie są oderwane od świata realnego, od przemocy, od zła, od wojen, terroryzmu, polityki. Zakorzenione w tradycjach etnicznych prowadzą dyskurs na temat rzeczywistości współczesnej. To Poezja wielkiej próby i ogromnej wartości. Poezja odważna i zbuntowana. Poezja młodzieńcza, pełna niezgody na świat w jego obecnej formie. Właśnie taką Poezję będzie honorować Nagroda.
Wydała pięć tomików: New York Collage; Los nie frajer; Wenecjo, cóżeś ty za Pani; Mój fin de siecle; Aktorzy wiersze piszą. Szósty o wymownym tytule Łabędzi krzyk, napisany już po utracie wzroku, miał się ukazać w listopadzie 2003 roku. Nie doczekała go.
Nagroda, poza wymiarem materialnym, ma również formę artystyczną. Jest to specjalnie zaprojektowana przez krakowskiego artystę,
Andrzeja Krawczaka, statuetka dżonki.
W skład Kapituły wchodząartyści – przyjaciele Stanisławy Zawiszanki:
Izabella Cywińska
Marta Fox
Hanna Maria Giza
Tadeusz Górny
Marta Kucharska
Krystian Lupa
Józef Żuk Opalski
Po raz pierwszy nagroda zostanie przyznana 29 października 2005, w czasie Targów w Krakowie, w drugą rocznicę śmierci Poetki.
Pierwszym honorowym laureatem Nagrody im. Stanisławy Zawiszanki został Krzysztof Siwczyk.
Organizatorzy:
Salon Promocji Telentów PARNAS.pl (inicjator)
Fundacja NADwyraz.pl
Sponsor:
Wydawnictwo Łośgraf w ramach akcji OGŁOŚ DRUKIEM
Mamy nadzieję, że od przyszłego roku Nagroda będzie wręczana cyklicznie, każdego roku, Poetom, którzy przekraczają granicę, którzy są odważni i którzy nie boją się mówić głośno.
Szukamy znaczącego Sponsora, który miałby ambicje i odwagę zauważać Poezję odważną.
