TEATR NA WOLI W WARSZAWIE ZAPRASZA:

Czwarte spotkanie z cyklu „Wszystko już było”.
IZABELLA CYWIŃSKA.

Izabella Cywińska - Reżyserka teatralna i filmowa. Obecnie Dyrektor Teatru Ateneum w Warszawie.
W czasie stanu wojennego internowana; W latach 1989-1990 była ministrem kultury w rządzie Tadeusza Mazowieckiego. W 1970 roku objęła trzyletnią dyrekcję w Teatrze im. Bogusławskiego w Kaliszu, tworząc ambitny teatr o wysokim poziomie artystycznym. Skupiła wokół siebie młodych, ciekawych twórców, m.in. Macieja Prusa, Helmuta Kajzara i Jerzego Satanowskiego. Na kaliskiej scenie debiutowali wtedy m.in. Halina Łabonarska i Wiesław Komasa. Sama reżyserowała m.in. utwory Gabrielii Zapolskiej (MORALNOŚĆ PANI DULSKIEJ, 1970, ICH CZWORO, 1972) nadając im współczesny wyraz, a także dramaturgię rosyjską - TRZY SIOSTRY Antoniego Czechowa (1972) i ŚMIERĆ TAREŁKINA Aleksandra Suchowo-Kobylina (1972). W 1973 roku została dyrektorem naczelnym i artystycznym Teatru Nowego w Poznaniu i prowadziła go przez kilkanaście lat, do 1989 roku. Stworzyła jeden z najlepszych teatrów w Polsce, scenę otwartą, gotową do dialogu z publicznością, zaangażowaną społecznie. Znowu udało jej się zatrudnić do współpracy indywidualności. W Teatrze Nowym pracował Janusz Nyczak, Janusz Wiśniewski, Wojciech Szulczyński, Edward Wojtaszek, Antoni Libera i scenografowie: Irena Biegańska, Kazimierz Wiśniak, Jerzy Juk-Kowarski, Andrzej Sadowski i Krzysztof Pankiewicz.
W ostatnich latach prawie wyłącznie reżyserowała w Teatrze Telewizji, z którym związana jest od 1968 roku. Na małym ekranie przygotowała m.in. CIEMNOŚCI KRYJĄ ZIEMIĘ wg Jerzego Andrzejewskiego (1986), SŁONIA Aleksandra Kopkowa (1987), NORĘ Henrika Ibsena (1994), a także dwa spektakle na podstawie prozy Wiesława Myśliwskiego DRZEWO (1998) i DOTKNIĘCIA (2001). Ostanie jej realizacje to MERYLIN MONGOŁ Nikołaja Kolady (2002) i BAR ŚWIAT Bohumila Hrabala (2003).

Jest także autorką filmów telewizyjnych: serialu BOŻA PODSZEWKA (1997) na motywach powieści Teresy Lubkiewicz-Urbanowicz - obyczajową rodzinną sagę opowiadającą o losach mieszkańców Wileńszczyzny w pierwszej połowie XX wieku i fabularnego obrazu o polskim antysemityzmie CUD PURYMOWY (2000).
Jest odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, zdobyła również wiele nagród za reżyserię.

Przed spotkaniem nastąpi projekcja spektaklu Teatru Telewizji w reżyserii Izabelli Cywińskiej „W poszukiwaniu zagubionego buta”. Scenariusz przedstawienia został oparty na jednym z rozdziałów „Widnokręgu” Wiesława Myśliwskiego. Rok prod.
1997, 57 min
WSTĘP WOLNY

 

TEATR NA WOLI ZAPRASZA 27, 28 MAJA

Remigiusz Grzela
UWAGA, ZŁE PSY

Bohaterka dramatu wzorowana jest na postaci żony Jerzego Szaniawskiego, chorej psychicznie malarki, Anity Szatkowskiej. Anita biła Szaniawskiego, karmiła gipsem, podrabiała jego charakter pisma, odizolowała go od świata. Ciężko chorego, uwięziła i leczyła sobie znanymi tylko sposobami. Po śmierci pisarza wróciła do Zegrzynka. Przez lata dewastowała jego dworek, a wreszcie podpaliła (zamykając w jednym z pokoi dwóch młodych mężczyzn). Akcja dramatu rozgrywa się już po śmierci Szaniawskiego, której Anita nie przyjmuje do wiadomości.


Doceniony przez krytykę, ascetyczny spektakl prezentujący kunszt aktorstwa najwyższej próby. Obsypana nagrodami rola Małgorzaty Rożniatowskiej.


Reżyseria: Michał Siegoczyński
Występuje: Małgorzata Rożniatowska


Premiera spektaklu odbyła się w Teatrze Wytwórnia w Warszawie.

 

PŁOCK - TEATR DRAMATYCZNY - 25 MAJA GODZ. 19.00

Maciej Kowalewski
„Obywatel M. - historyja”
(bilety w cenie 15zł ulgowy, 25zł normalny)


Reżyseria Maciej Kowalewski
Scenografia Piotr Rybkowski
Muzyka Bartosz Dziedzic
Kostiumy Katarzyna Lewińska, Ewa Kowalewska


Pierwsza premiera tej sztuki odbyła się 6 lat temu w Legnicy. Wówczas spotkała się
z zarzutami, co do głównego bohatera, którego powierzchownie i niepotrzebnie łączono
z osobą Leszka Millera.
Sztuka jest punktem wyjścia do postawienia sobie pytań: jakie okoliczności, decyzje sprawiają, że człowiek chce rozpocząć karierę polityczną i chce manipulować ludźmi?
Jak działają polityczne mechanizmy, że – z potomka rodziny robotniczej, wychowanego bez ojca – kształtują stereotyp, model polityczny? Każdy może być sprawcą, uczestnikiem opowiadanej historii, urwanych pojedynczych epizodów przypisanych do określonego czasu
i wieku bohatera - mówi reżyser. – A wnioski do jakich dochodzę wcale nie są jednoznaczne: pozytywne czy negatywne.
Ta inscenizacja różni się od legnickiej i nie chodzi tylko o dopisanie do sztuki sceny finałowej, ( której zawsze reżyserowi brakowało )
. Płocka publiczność będzie więc mogła zobaczyć - jako pierwsza - pełną i ostateczną wersję sztuki. Tytułowego Ludwika M. zagra Mariusz Pogonowski.

 

ARTERIA ZAPRASZA: 27, 28, 29 MAJA - KLUB M25 W WARSZAWIE

Hervé Guibert
Przyjacielowi, który nie uratował mi życia

Przestrzeń Wymiany Działań ARTERIA przygotowuje międzynarodowy projekt teatralny - adaptację tekstu i inscenizację spektaklu wg dwóch autobiograficznych powieści Hervé Guiberta:
"Przyjacielowi, który nie uratował mi życia" (przekład Sylwia Bartkowska) oraz "Protokół współczucia". (przekład Ewa Wieleżyńska)
Guibert, uznawany za jednego z najciekawszych pisarzy francuskich końca XX wieku szeroki rozgłos zyskał dzięki kilku ostatnim książkom opisującym jego zmagania z nieuleczalną chorobą. Było to jedno z pierwszych świadectw przełamujące milczenie wokół AIDS i kulturowe tabu.
Jego proza jest poruszająca, intensywna, pełna wnikliwych obserwacji obyczajowych, a także autoironii, która staje się mechanizmem obronnym autora. Guibert z chirurgiczną precyzją opisuje własne podejście do miłości, ciała, starzenia się, kult młodości i witalności. Choroba stała się dla niego punktem zwrotnym i punktem obserwacyjnym - Guibert opisuje siebie i swoich najbliższych dokonując zaskakujących odkryć. Zderza zimny dyskurs medyczny z próbami poradzenia sobie z nieuleczalną chorobą poprzez religię, wiarę w cudowne ozdrowienie i literaturę, która stała się jego ostatnią deską ratunku.

Adaptacja tekstu zakłada opowiedzenie historii głównego bohatera i jego najbliższych koncentrujące się na kilku wybranych wątkach z powieści. Jest to opowieść o zmaganiu się z nieznanym, o pokonywaniu własnego lęku i ostatecznym zwycięstwie, które daje bohaterowi literatura, przyjaźń i miłość najbliższych. Częścią spektaklu będą również ujęcia filmu dokumentalnego zrealizowanego we Francji w miejscach związanych z życiem bohatera.

reżyseria: Michał Sieczkowski
scenografia: Magali Murbach (Francja)
projektanci kostiumów: Radana i Pavel Ivancic (Czechy)
muzyka: Daniel Pigoński
Adaptacja tekstu: Rafał Kosewski i Michał Sieczkowski
Realizacja filmu: Sebastian Buttny

Obsada: Agata Buzek (Claudette), Ewa Dałkowska (Suzanne), Maria Seweryn (Berta), Waldemar Barwiński (Hervé), Mariusz Drężek (Bill), Jacek Różański (Tunezyjczyk), Mikołaj Roznerski/Grzegorz Stosz (Gianlucca) i Mariusz Zaniewski (Juliusz)

 

Kaśka Podrywaczka to mądra i napisana z humorem powieść Marty Fox o zbuntowanej nastolatce, uwielbiającej taniec i dyskoteki.
Autorka młodzieżowych bestsellerów i tym razem w sposób otwarty i bezpośredni porusza problem dojrzewania, rozwichrzonych emocji, zaufania, buntu wobec niekoniecznie przykładnych dorosłych, przyjaźni, miłości.
To powieść, którą zachwycą się młodzi i zaniepokoją rodzice.

Powieść wydana przez AKAPIT-PRESS